Kryteria czystości substancji dodatkowych i zasada przenoszeniaAktem prawnym regulującym stosowanie substancji dodatkowych do żywności w Unii Europejskiej jest rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. UE L 354 z 31.12.2008). W rozporządzeniu tym można sprawdzić, czy dana substancja dodatkowa jest dozwolona do konkretnego środka spożywczego (przepisy załącznika II do rozporządzenia) lub do aromatu, enzymu, innej substancji dodatkowej lub składnika odżywczego (załącznik III do rozporządzenia) – wyjaśnia ekspertka w najnowszym artykule kwartalnika Food Lex.W wykazach aktów
prawnych figuruje również krajowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22
listopada 2010 r. w sprawie
dozwolonych substancji dodatkowych
(Dz.U. z 2010 r.
Nr 233, poz. 1525). Rozporządzenie to posiada status „obowiązujące” tylko
dlatego, że nie został odwołany mandat zawarty w art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 25
sierpnia 2006 r. o
bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, Nr 182, poz. 1228 i Nr 230, poz. 1511)
zobowiązujący Ministra Zdrowia do wydania przepisów szczegółowych w zakresie substancji
dodatkowych.
Oprócz przepisów
regulujących stosowanie substancji dodatkowych w żywności istnieją również
wymagania dotyczące parametrów czystości, które muszą być spełnione, aby dana
substancja mogła być stosowana w produkcji żywności.
Więcej w artykule pt.: „Kryteria czystości
substancji dodatkowych i zasada przenoszenia” opublikowanym w
kwartalniku Food LEX nr 4/2025.
Autorka, Joanna Gajda-Wyrębek z Zakładu
Bezpieczeństwa Żywności Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH – Państwowego
Instytutu Badawczego wyjaśnia ten ważny dla producentów temat.
Zapraszamy do lektury: Kwartalnik „Food Lex”
nr 4/2025
pełna lista aktualności
|
